Opis rasy gończy polski psy myśliwskie

Oficjalna nazwa czyli gończy polski jest stosunkowo młoda i została przyjęta przez Polski Główny Zarząd Związku Kynologicznego w 1983 roku. Jest piątą polską rasą psów która jest uznawana przez miedzynarodową federację kynologiczną: FCI, w roku 2006 (listopad) oficjalnie poczas Międzynarodowej Wystawy Psów w Poznaniu została zarejestrowana pod numerem 354 jako Polish Hunting Dog.

 

Występuje głównie na terenach Polski południowej (Bieszczady, Beskidy Zachodnie, Pieniny, Podhale) oraz na Mazowszu.

 

W okresie powojennym (lata pięćdziesiąte) hodowlą polskich psów gończych zajmowały się głównie dwie osoby. Pierwszy z nich to: płk. Piotr Kartawik zaś drugi to: Płk. Józef Pawłusiewicz, miłośnicy zarówno myślistwa, jak i polowań przy użyciu rodzimych psów myśliwskich. W efekcie pod koniec lat 50-tych w Polsce była zarejestrowana jedna rasa: Ogar Polski, z tym że rozróżniano jej dwa typy tj. psy "typu Kartawika" oraz psy "typu Pawłusiewicza". Z chwilą zarejestrowania w 1966 r. rasy Ogar Polski na podstawie wzorca psów w "typie płk. Kartawika", ogary polskie w "typie płk Pawłusiewicza" nie odpowiadały zatwierdzonemu wzorcowi, co doprowadziło do sytuacji, że były one dyskwalifikowane na wystawach. To zaś spowodowało stopniowe wyeliminowanie tego typu psów z hodowli. Tym samym ogary polskie w typie Pawłusiewicza na wiele lat zniknęły z mapy kynologicznej Polski. Po śmierci płk Pawłusiewicza w 1978 r. uznano oba typy psów: Kartawika i Pawłusiewicza za jedną rasę i zezwolono na krzyżowanie obu typów, jednak łączenie nie powiodło się. Na szczęście dla psów w typie Pawłusiewicza z uwagi na różne genotypy od psów w typie płk Kartawiak – próby łączenia obu typów nie powiodły się, w efekcie starań polskich kynologów w 1983 r. opracowano wzorzec dla ogarów polskich płk. Pawłusiewiacza nadając im oficjalną nazwę Gończy Polski. Taki stan rzeczy doprowadził do kolejnego etapu hodowlanego w rasie Polski Gończy polegającego na przekrzyżowaniu psów z hodowli Pawłusiewicza z psami użytkowymi występującymi na terenach Podhala i Gorców, co doprowadziło do wprowadzania tzw. "świeżej krwi" a zarazem pozwoliło utrwalić typ gończego polskiego.

 

 

Psy myśliwskie

Do Księgi Wstępnej zostały wpisane jako pierwsze mioty psy z hodowli:
- z Bukowiny Tatrzańskiej (wł. Jerzy Zwierzyński)
- z Gorczańskiego Sioła (wł. Ewa Danielska)

Pierwsze psy rodowodowe urodziły się natomiast w 1989 r. w hodowli "z Cisówki" (wł. Tomasz Skowronek) Ciekawostką jest fakt że z w/w hodowli pochodzi Promyk który jako piewrszy pies gończy polski zdobył Championa Polski.

 

Psy myśliwskie - tekst na podstawie:
A. Brabletz, Gończy polski, Pies - Wydanie Specjalne 2007 r.
K. Ściesiński, Ogar Polski Gończy Polski, Warszawa 1997 r.